posted on 17 Aug 2011 09:25 by sanfha
อยากตะโกนบอกคนทั้งโลกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ว่ากูเหนื่อยใจโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ถ้ามนุษย์เราสามารถเสกใครบางคนให้หายไปจากชีวิตได้ง่ายๆ ก็คงดี ไม่น่าเลย ไม่น่า ไม่น่าไปสร้างความทรงจำกับคนเฮงซวยแบบนี้เลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เอาชีวิตของกูกลับมานะ เอากลับมานะ เอากลับมา T_T มันไม่ใช่ความรู้สึกเกลียดเคียดแค้นอะไรเลย แค่ไม่อยากให้ชีวิตต้องรู้จักกับคนแบบนี้ แต่นี่ดันมารัก มาผูกพันกับคนใจร้ายแบบนี้ได้ยังไง ทำบาปทำกรรมอะไรกันมาว่ะถึงต้องมาเจอคนใจร้ายใจดำ ไม่มีมารยาทในการคบกันแบบนี้ โอ๊ย เซ็งโว้ย
posted on 20 May 2011 19:42 by sanfha
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ที่วันนึงเราไม่รู้จะไปไหน ไม่รู้จะทำอะไรแล้วก็มานึกถึงที่นี่ แต่ที่นี่ก็ทำให้ใจฉันสงบได้ การได้เขียนได้ระบายเรื่องราวในชีวิตออกมาบ้างมันช่วยให้เราสงบ เหมือนคำที่ว่ายกภูเขาออกจากอก แต่กับบางคนที่ทำไม่ได้หรือทำไม่เป็น เค้าก็อาจจะต้องเผชิญกับความโหดร้ายของการทรมาณจากใจที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกย่ำแย่
จิตใจมนุษย์เราหากเลือกได้ก็คงอยากเลือกที่จะเก็บแต่ความรู้สึกที่ดี ส่วนความรู้สึกที่ร้ายก็อาจเก็บไว้บ้างเก็บไว้เตือนใจเรา แต่ก็มีคนที่เลือกไม่ได้ และทนไม่ได้ที่จะเก็บทุกความรู้สึก หลายๆ คน หาทางออกด้วยการจากโลกใบนี้ที่ทำร้ายเค้าไปอย่างไม่มีวันกลับ นักเรียนของฝ้าย เป็นโรคซึมเศร้า หรือ ไบโพล่า หรือโรคสองขั้ว หรืออะไรก็ตามแต่ แต่นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้นักเรียนที่ฝ้ายเคยคุยเคยรู้จัก นักเรียนที่แนะนำเพลงดีดีให้ฝ้ายฟัง เดินทางจากโลกนี้ไป ด้วยการตัดสินใจของตัวเองไม่ใช่คนบนฟ้าหรือใครทั้งนั้น ฝ้ายไม่เคยคิด ว่าความรู้สึกแบบนี้มันจะเกิดขึ้นกับชีวิตของฝ้ายเลย มันเป็นความรู้สึก เสียใจและไม่เข้าใจ ว่าอะไรทำให้นักเรียนตัดสินใจแบบนั้น อะไรที่ทำให้เค้าเป็นโรคนี้ อะไรที่ทำให้เค้าตัดสินใจแบบนี้
คำถามนี้คงไม่ได้รับคำตอบอีกแล้ว
สำหรับทุกคนที่กำลังจะมีลูก คิดซักนิดนะคะ คิดให้ดีก่อนว่าคุณพร้อมไหมที่จะให้ความรักเค้า พร้อมไหมที่จะใช้ความรักสร้างภูมิคุ้มกันให้กับลูก อย่าปล่อยให้เค้าเกิดมาเพราะความไม่ตั้งใจ อย่าปล่อยให้เค้าเกิดมาถ้าคุณไม่รักใครนอกจากตัวเอง ฝ้ายเห็น ผู้ใหญ่แย่ๆ วัยรุ่นที่มีปัญหา หลายๆคน มักเกิดจากการที่พื้นฐานครอบครัวไม่มีความรักที่สมบูรณ์ ถ้าพ่อและแม่ให้ความรักและให้เวลา สอนในสิ่งที่ถูกที่ควร ก็คงยากที่ลูกจะเป็นเด็กไม่ดี อย่าให้ใครต้องมาเป็นแบบนักเรียนของฝ้ายอีกเลยนะคะ
หลับให้สบายนะนักเรียน
posted on 12 Feb 2011 10:16 by sanfha
หลายๆ คนคงเคยสังเกต ว่ามีอีกหลายๆ คนในสังคมไม่ได้ทำงานตามอย่างที่เรียนมา การเลือกเรียนมหาวิทยาลัยเป็นการตัดสินใจขั้นตอนหนึ่งในชีวิต อาจเป็นขั้นตอนสุดท้าย หรือบางทีก็อาจจะไม่ คนบางคนเรียนจบได้ทำงานตามแนวทางที่เลือกไว้ แต่กับชีวิตของบางคน มันมีอะไรบางอย่างมาแปรผัน ทำให้ตัดสินใจใช้ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง ฉันคนนึงที่เป็นแบบนั้น เรียนจบศิลปกรรม ทำงานกราฟฟิคอยู่ไม่กี่ปีทุกวันนี้มาเป็นครู อะไรพาให้ฉันมาอยู่ตรงนี้ พูดตามตรง ฉันไม่ค่อยรู้สึกพอใจกับชีวิตทุกวันนี้เท่าไหร่ ถามว่าได้เงินดีไหม มันดีนะ แต่มันไม่มีความรู้สึกภูมิใจในชีวิตเลย อะไรที่ฉันฝันไว้ มาถึงวันนี้ไม่มีอะไรใกล้ซักอย่าง แต่จะว่าไปทุกๆ อย่างมันก็เกิดจากการตัดสินใจของเราเองทั้งนั้น หรืออะไรบางอย่างที่มาแปรผันเรานั้นจะมาจากความไม่มั่นคงในจิตใจของเราเอง
ตอนนี้ฉันเบื่อและอยากหนี อยากออกไปใช้ชีวิตตามใจตัวเอง แต่ก็ต้องแลกกับความไม่แน่นอนในชีวิต ชีวิตก็เลยยังต้องวนอยู่กับเรื่องเดิมๆ คนเดิมๆ บางทีมันน่าเบื่อ และบางทีที่ว่ามันก็คือตอนนี้
ทำไมฉันไม่กล้าทำอะไรซักอย่างให้กับชีวิตอันแสนสั้นของตัวเองนะ หื้มมมมมมมม~~~~~
เมื่อก่อนฉันมีความฝันแต่วันนี้แค่จะฝันยังไม่กล้าเลย
