FireRiver

ที่จริงเห่อเขียนเอนทรี่นี้ไว้ในสมุดบันทึกมาหลายวันแล้ว แต่ลืมดูวันเวลา สมุดบันทึกก็อยู่บ้าน มาออกตัวไว้ก่อนว่าเราก็อยากช่วยโลกเหมือนกัน แล้วจะมา Edit นะคะ

มาแว้ววว แหมเพื่อนตั้มใจร้อนซะจริงมาทวงกันซะละ อย่ารีบมากนะเพื่อนนะ เด๋วร่างกายคายความร้อนออกมามากโลกเราจะยิ่งร้อนนะ5555555 แถไปเรื่อย

ความคาดหวังเป็นอันตรายสำหรับผู้ที่สร้างมันเสมอ อาจเปรียบได้กับลูกน้องที่ฆ่านายเลยทีเดียว ในทุกๆการร้องขอหรือการขอร้องมักก่อเกิดความคาดหวังขึ้นมาภายในจิตใจแบบปัจจุบันทันด่วน บางครั้งอาจไม่รู้ตัวบางครั้งอาจหลอกตัวเองว่า เปล้าฉันไม่ได้คาดหวัง

ครั้งนี้ก็เช่นกันที่เราทุกคนคาดหวังแต่เป็นการคาดหวังร่วมกันครั้งใหญ่ของ Blogger ทั่วโลก ซึ่งมีปริมาณมากเหมือนฟองน้ำที่คอยรองรับเรายามเราผิดหวังให้ไม่ต้องเจ็บปวดมาก เพราะเพื่อนเยอะ5555 เราหลายๆคน ร่วมใจกันเขียนบลอคขึ้นในวันนี้เพื่อทำให้ความคาดหวังเป็นจริงได้มากที่สุดและแน่นอนว่าความหวังครั้งนี้จะต้องมีการตอบรับอย่างน้อยก็จากพวกเราชาวบลอคด้วยกันเอง

แต่หากหวังจะหมุนโลกเราก็ต้องเริ่มต้นที่ตัวเราเสียก่อน ลองมาทบทวนกันดีมั๊ยว่าเราได้ทำอะไรเพื่อโลกใบนี้แล้วหรือยัง ก่อนที่เราจะโยนก้อนความหวังให้ใครต่อใครทั่วโลก เราจงรับมันไว้เองเสียก่อนดีกว่า อย่างน้อยมันก็มีจุดเริ่มต้นที่ดีจากตัวเรา ลองถามตัวคุณเองว่าอะไรที่คุณทำเพื่อโลกใบนี้ ถ้าพบแล้วลองถามอีกครั้งว่ามันพอแล้วหรือยัง? สำหรับตัวฝ้ายเอง พยายามขี่จักรยานไปทำงาน ปฏิเสธถุงพลาสติกจากร้านค้า ใช้แอร์น้อยลง มันอาจดูเล็กน้อย เป็นแค่ก้าวเล็กๆ แต่ถึงมันจะเล็ก หากเพียงแต่เราก้าวไม่หยุดวันนึงมันจะต้องถึง

มีสักวาป่วยๆแต่งตามสัญชาตญาณมากกว่าตามกฏเกณฑ์มาให้อ่าน เพราะฉะนั้นอย่าถามหาความถูกต้องของฉันทลักษณ์นะ ข้ามๆไป

          สักวาหน้าร้อนมียุงแยะ                  จะมัวแกะมัวเกาทำไมหนอ

หากโลกร้อนทำยังไงก็ไม่พอ                    ไม่ควรรอรีบเร่งให้เย็นไว

จะขี่ช้างขี่ม้าให้เร่งคิด                              จะปิดไฟเปิดฟ้าให้เร่งไว้

หากมัวช้าอืดอาดไม่ทันใจ                        โลกของเรานั้นไซร้วัยรุ่นเอย

กลัวถึงกาลแตกดับด้วยโลกร้อน                จะพัดผ่อนทำยังไงก็ไม่ไหว

โลกของเรามีคนอยู่มากไป                        ภายในใจไม่รักโลกให้มากตาม

มัวแต่คิดหนทางหาเงินแบงค์                    คอยตะแคงหูฟังเค้าถึงไหน

เอาเวลามาช่วยโลกบ้างเป็นไร                  หากต้องไร้สิ้นโลกชีพจบกัน

เอ? มันดูเหมาะจะเป็นกลอนแปดมากกว่ามั้ยเนี่ย?

ยังไงก็ขอหมุนโลกด้วยก้าวเล็กๆ อีกซักคนนะค่ะ

ฮะฮ้า หลังจากจดๆจ้องๆมาแรมปีก็ได้เวลาเปลี่ยนรูปลักษณ์ใหม่กันซักทีด้วยวิธีที่ง่ายแสนง่ายแต่อยู่ๆก็สร้างความต่างได้ชะงัดนัก หลายๆคนก็งงกันไป จำกันไม่ได้ก็มี เป็นอีกหนึ่งวิธีแก้เบื่อที่ดีจริงๆ อยากลองกันก็ไม่ว่านะคะ

Yoshito Usui

เมื่อเช้าหัวเอ็มของเพื่อนเก่งเขียนไว้ว่า ไว้อาลัย Yoshito Usui เราก็เอ๊ะทำไมชื่อคุ้นๆ ยิ่งมีคำว่าไว้อาลัยด้วยนี่แสดงว่าสละร่างแล้วแหงมๆ เลยลองเซิจดูถึงได้รู้ว่าเค้าคือคนที่เขียนการ์ตูนเรื่อง ชินจังและไข่กวน เค้าไม่ได้ป่วย ไม่ได้แก่ ไม่ได้เป็นโรคร้ายแรง และไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่เค้าก้มลงไปถ่ายรูปแล้วตกหน้าผาตาย....อืมม....น่าเศร้า.....แล้วชินจังจะโตไปยังไงล่ะเนี่ย ไหนจะฮิมาวาริอีก เฮ้ออ...น่าเศร้าที่การ์ตูนจะต้องหยุดเติบโตไปพร้อมๆกับการหยุดชีวิตของผู้เขียน แต่จะให้คนอื่นมาเขียนแทนก็คงไม่ได้เพราะมันไม่เหมือนกัน เรื่องบางเรื่องนี่มันฝืนธรรมชาติกันไม่ได้จริงๆ นะ...เฮ้อ.....บ้ายบายนะ Yoshito Usui

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าเราไม่ควรดำเนินชีวิตอยู่บนความประมาทถึงมันจะเป็นการทำเพื่อคนอื่นก็ตาม...สวัสดี